Tandem Emzirme

Sevgili Özlem Sahın Tandem Hikayesi anlatıyor: 

Önce biraz kendimden bahsedeyim. 1.55 boyunda 43 kilo ufak tefek bir kadınım, dolayısıyla küçücük memelere sahibim  . PCOSli olduğum için de asla çocuğum olmayacağını düşünüyordum fakat 33 yaşındayken vücudum beni haksız çıkardı. 3 ay adet görmemiş olmamı PCOS (polikistik over sendromu) yüzündendir diye önemsemiyordum, meğer hamileymişim! Oğlum 25 haftalık doğdu ve yaşamadı. 


2 yıl süren depresyon hayatımdan sonra sürpriz sürpriz, tekrar hamile kaldım. Kızımı 9 ay başarıyla taşıdım ve iyi birkaç insan sayesinde hemşirenin doğumdan hemen sonra sütün yok mama alınsın tavsiyesine rağmen takviyesiz 6 ay sadece emzirdim. 2 yıl sonra kızımı emzirmeye devam ediyordum. Memelerimin küçüklüğü insanlarda hep soru işareti yarattı, gerçekten sütüm varmıydı? Hayret! 

Ve tekrar gebelik gerçekleşti. Doktorum gerekli vitaminleri ve progesteron ve gebeliğin devamı için ihtiyacım olan ilaçları verdi. Emzirirken kullanılan ilaçlar olduğundan emin olmak isteyince artık emzirmemem gerektiğini söyledi. Ancak benim geri adım atmamam sonucu ona göre takip edelim öyleyse diyerek inatlaşmamayı seçti. Sanırım ilk defa karşılaştığı bir durumdu. 

Takiplerde bebeğin gelişimi normal veya ileri seyrediyordu ancak ilk oğlum gibi bu da erken doğdu. 27 haftalıkken acil sezaryenle oğlum dünyaya geldi. Durumu kritikti ve yaşama umudu pek yoktu. İlk hafta hiç sağım yapmadım çünkü besleyemiyorlardı ve her an kötü bir haber bekliyorduk. Fakat kendisi tam bir savaşçı çıktı hayata tutunmuștu. Bir süre sonra denemek için süt istediler. En kolay şey, kızımı hiç kesmemiştim ki, süt çoktu hemen pompa aldım ve süt biriktirmeye başladım. Bazen süt çıkmıyordu bir türlü o zamanlar boşta kalan memeyi kızım emiyordu ve sihirli değnek gibi biberon süt doluyordu. 


2 ay yoğun bakımda kaldıktan sonra oğlumuzu taburcu ettiler. Kızım henüz 2 yaşındaydı ve bu bebeğin bizim evde ne işi olduğunu pek anlamıyordu çünkü ya ölürse nasıl açıklarız bilemediğimiz için kardeşi olduğunu daha önce anlatmamıștık. Neyse uyudu uyandı sıra geldi emzirmeye, tam oturdum emzirirken Yasemin odaya girdi. Öyle bir çığlık attı ki korku filmlerinde bile rastlanmamıştır, başladı ağlamaya! Hiç istifimi bozmadan sert bir tonda “ne ağlıyorsun gel sen de em” dedim. Nasıl yaptım hala kendime hayret ediyorum 
İlk defa iki bebek birden emzirecektim, heyecan, kaygı, beceriksizlik hissi birbirine karıştı ama başardık. Herkesin rahat ettiği pozisyonları bulduk ve ikisi de istediklerinde istedikleri kadar emebilecekleri güvencesiyle bana ve birbirlerine sevgiyle yaklaştılar. 



Herhalde tandem emzirmenin en olumlu sonucu çocuklarımın arasında rekabet ve kıskançlık ortamını bertaraf etmesi oldu. Diğer bir beklenmedik olumlu sonuç ise sütün miktarındaki artıştı. Ne kadar çok emerlerse o kadar çok süt miktarı artıyordu. Bazı günler kızım daha çok yemek yiyor daha az emiyordu o zamanlar süt hemen azalıyor, ikisi de güçlü emdiklerinde yine hemen artıyordu. 

Küçük memelerimin bir bebeğe yettiğine inanamayanlar şimdi daha büyük hayret içindeydi. Artık 2 yaşını geçti onu kes ki küçüğe süt kalsın diyenler açık ara öndeydi. Çoğu zaman inanmaz bakışlarla birleşen “sütün ikisine de yetiyor mu?” sorularını hıı evet diye geçiştirdim, ısrarlı sorulara da büyük de emdiği için bol süt var, o bırakırsa küçüğün sütü azalır diyordum. Arkamdan nasıl eleştirdiklerini ancak hayal edebilirim.





Aylar geçiyor her 2 çocuğum da gerektiği gibi büyüyordu. Yaklaşık 2 yıl yani kızım 4 yaşına yaklaşana kadar tandem emzirdim. Şu anda da oğlum 2,5 yaşına yakın ve bırakmaya hiç niyeti yok. O da ablası gibi kendini hazır hissettiğinde bırakacak. 

Son söz : bu dönemde bana en zor gelen şey süt sağmak oldu onu da oğlum eve geldikten sonra hiç yapmadım.
Eşimin kesintisiz ve güçlü desteği bu hikayenin bir başarı hikayesine dönmesinde en büyük etkenlerden biri oldu.

Özlem Sahın